
ΝΤΡΟΠΗ...
Σε όλους μας...
Είχα το πρωί μια συζήτηση με ένα φίλο για το θέμα της δολοφονίας του 15άχρονου Αλέξη, καθώς και όλων των γεγονότων που ακολούθησαν την είδηση του θανάτου του. Κύριά μας διαφωνία ο τρόπος απονομής δικαιοσύνης στο θέμα. Ο φίλος μου υποστήριζε ότι σωστά γίνονται όλες αυτές οι ταραχές. Ήρθε η ώρα ο λαός να αντιταχθεί στο σύστημα και να προβούμε σε δραματικές αλλαγές. Εγώ, από την άλλη, είμαι αντίθετος σε οποιαδήποτε μορφή βίας, είτε δικαιολογημένης, είτε όχι. Κανένα δίκιο στον αστυνομικό που πυροβόλησε, αλλά και κανένα δίκιο σε αυτούς που σπάνε τις βιτρίνες και καίνε τα καταστήματα. Όχι, ούτε μαγαζί έχω, ούτε λεφτά στις τράπεζες. Και εγώ προσπαθώ να τα βολέψω όπως και όλοι μας. Είμαι όμως κατά των αντιδράσεων αυτού του τύπου, καταστρέφοντας τις περιουσίες του κόσμου (παράπλευρες απώλειες τις χαρακτήρισε ο φίλος μου). Θες να κάνεις "πόλεμο", πήγαινε και ρίξε τη μολότοφ στη Βουλή. Η μαγκιά σου δε θα φανεί καίγοντας το μαγαζί με τα ρούχα. Θες να αντιδράσεις; Διάλεξε τους στόχους σου σωστά. Χτύπα εκεί που πρέπει. Διαφορετικά πέφτεις και εσύ στο επίπεδο του αστυνομικού που πυροβόλησε την παρέα με τους 15άχρονους. "Δεν έχουν άλλο τρόπο αντίδρασης απέναντι στο σύστημα" μου είπε ο φίλος μου. "Μπούρδες" του απάντησα. Πάντα υπάρχει λύση αρκεί να θες να τη δεις. Το ζητούμενο είναι ποιός φταίει για όλα αυτά. Ο αστυνομικός που πυροβόλησε; Ο διευθυντής του που δεν τον έλεγχε; Η αστυνομία όλη με την απαράδεκτη ομολογουμένως συμπεριφορά, κρυβόμενη πίσω από τις στολές και τα γαλόνια; Το σύστημα που επιτρέπει τη χρήση όπλων; Η κυβέρνηση που διόρισε όλους αυτούς του ανίδεους και ανεκπαίδευτους που υποτίθεται ότι τους πληρώνουμε για να μας προστατεύουν; Άκρη δε βγάλαμε φυσικά στη συζήτηση.
Γύρισα σπίτι και ξανασκέφτηκα αυτά που είχαμε πει πιο πριν. Δε μπορώ να πάρω το μέρος των κουκουλοφόρων. Είπαμε, είμαι εναντίον της βίας. Ειδικά όταν πρόκειται για "βία στη βία". Αλλά ούτε και το μέρος της αστυνομίας μπορώ να πάρω. Είναι τόσο σάπιο το σύστημα που έχουν φτιάξει που μου προκαλεί αηδία. Αναίτια βία, σε όλες της τις μορφές, όχι μόνο σωματική. Τραμπουκισμός σε όλο του το μεγαλείο σε καθημερινή βάση. Πως καταντήσαμε έτσι? Ποιός ευθύνεται για όλα αυτά; Ποιός όπλισε το χέρι του αστυνομικού;
Ξέρεις Αλέξη που κατέληξα; Ούτε ο αστυνομικός είναι ο αρχικός υπεύθυνος. Ούτε η αστυνομία. Ούτε το σύστημα. Ούτε η, εκάστοτε, κυβέρνηση. "Το σύστημα που έχουν φτιάξει" έγραψα πριν. Πόσο λάθος είμαι. Το σύστημα δεν το έφτιαξαν αυτοί Αλέξη. Εμείς το "φτιάξαμε". Εμείς τους ανεβάζουμε στην εξουσία και εμείς είμαστε οι κύριοι υπεύθυνοι για όλα αυτά που γίνονται. Τα δικά μας μούτρα πρέπει να φτύσουμε πρώτα. Τα δικά μας χάλια να δούμε πρώτα, και μετά να γυρίσουμε να κατηγορήσουμε οποιονδήποτε άλλον. Εμείς τους ψηφίζουμε όλους αυτούς. Εγώ, οι γονείς μου, οι γονείς σου, οι γνωστοί μας. Όλοι πρέπει να ψαχτούμε μέσα μας και να αποδεχτούμε το μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογεί. Όλοι εκτός από εσένα. Γιατί εσύ δεν είχες δικαίωμα επιλογής.
Συγγνώμη...
Από μέρους μου τουλάχιστον... Έχω το θάρρος να αναλάβω το βάρος της ευθύνης που μου αναλογεί. Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να αλλάξω κάτι στους τροχούς του συστήματος. Υπόσχομαι όμως να προσπαθήσω. Αυτό μπορώ να το κάνω...
ΑΝΤΙΟ ΑΛΕΞΗ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου